Uit genade ontvangen

“En breng ons niet in beproeving, maar red ons uit de greep van het kwaad”

Matheus 6 vers 13

Vandaag vieren we bevrijdingsdag, de dag dat Nederland werd verlost van de tirannie van het Nazi-regime. Een regime dat 6 miljoen joden de dood in heeft gestuurd. Natuurlijk vergeten wij ook niet de andere slachtoffers , zigeuners, gehandicapten, slachtoffers van razzia’s, honger. We mogen blij zijn dat wij nu in een wereld van vrijheid leven.’

Die vrijheid wordt heden ten dage echter weer bedreigt. De intollerantie tegen andersdenkenden is zichtbaar in Nederland. Hoofddoekenverbod, homo’s die op straat worden aangevallen, cartoonisten die met de dood bedreigt worden wegens spotprenten, collumnisten die vermoord worden vanwege hun denkbeelden. Het lijkt wel of het kwaad ons in een wurggreep vasthoudt.

En wij die dit veroordelen, maken wij ons niet zelf schuldig aan deze praktijken ? Halen we onze kinderen niet van school als er teveel allochtonen in de klas zitten. Kiezen we niet liever voor een veilige witte omgeving ? Het is bekend dat allochtonen met veel talent ook moeilijker doorstromen naar de top, in veel organisaties heerst nog een witte cultuur.  Zo ontstaan er nieuwe tegenstellingen in dit land.  Het gif van het kwaad is dan makkelijk verstrooit en kan welig tieren  in de samenleving.

Uiteindelijk kunnen we onszelf niet bevrijden van het kwaad, hoe modern ons leger ook is en hoe streng onze beveiligingsdiensten ook zijn, hoe lief en aardig  we ook proberen te zijn voor elkaar. Maar het is onze Vader in de hemel die ons kan bevrijden. Daarom is het goed om te bidden tot de Vader, opdat we verlost mogen worden uit de greep van het kwaad. En uiteindelijk zal het kwaad definitief overwonnen worden, als Jezus terugkeert. Dan zullen wij de rivier de Jordaan oversteken, bevrijdt van het kwaad en zullen we onze geliefden weer terugzien, in de nieuwe wereld. Dat zal de ware bevrijdingsdag zijn.

Maar we kunnen ons nu alvast voorbereiden op die dag. Door te leren om met elkaar samen te leven, met onze verschillen in geloof, huidskleur of culturele achtergrond. Laten we samen bevrijdingsdag vieren, gelovigen en niet-gelovigen, allochtonen en autochtonen, help Nederland te bevrijden uit de greep van het kwaad.

Jezus leeft, Hij is opgestaan. Spoedig zullen we samen met hem zijn, samen met de dierbaren die ons nu zijn ontvallen. Het is een enorme troost, een warme deken, en hoop op de toekomst. De dood heeft niet het laatste woord, er is een andere wereld waarin wij verder zullen leven.

Mijn lijden is zo draagbaarder want ik weet dat het niet zal opwegen tegen de heerlijkheid van het leven met Jezus, dat we tegemoet mogen zien. Maar ook nu al mogen we proeven van wat komen gaat, mogen we al wat ervaren van de aanwezigheid van die grote Koning. Woorden schieten te kort om het te omschrijven. Ik sla een bladzijde om in mijn leven en begin een nieuwe toekomst, Jezus leeft broeders en zusters, en ik met Hem.

Kunt u momenten  van uzelf opnoemen waarin u Christus heb verloochend? Ik heb dat heel lang gedaan, door niet openlijk voor mijn geloof uit te komen. Ik was natuurlijk een twijfelaar en worstelde met de boodschap van Christus. Ik was gericht op behoud van mijn eigen identiteit. Angst voor de confrontatie met de wereld weerhield me ervan om openlijk te zeggen: ja, ik hoor bij die man, ik hoor bij Jezus. gevolg was een geisoleerd bestaan. Gelukkig heb ik de rest van leven nog om het goed te maken, om God te dienen. En ik hoor Jezus vragen, “heb je mij werkelijk lief ? Dan zeg ik, nee Heer nog niet maar ik het wel proberen, ik ben op weg een discipel van Jezus te worden. Verloochenen wil ik hem niet meer.

Wie heeft geen verdriet gekend in het leven, verdriet om wat verloren is gegaan. Een geliefde die is heengegaan, gebroken liefdes, traumatische jeugdervaringen, ruzie, ja dan denken we terug aan de tijd waarin alles nog goed leek, geen problemen. Jerusalem, hoe eenzaam zit zij neer, de eens zo levende stad.

Vaak worstelen we hiermee, niet even maar jaren. Natuurlijk, het gaat steeds beter, maar waar blijft nou de bevrijding. Het lijkt wel alsof we moeten leven in ballingschap, als straf voor onze zonden. We zoeken troost in drank en sex, maar ook dat blijkt uiteindelijk niet de oplossing. Leeg en verslagen blijven we achter.

Maar er is hoop. Waar menselijke kracht niet meer toereikend is, daar helpt de Heer ons overeind. En dan zingen we weer het loflied, dan weten we: Jezus leeft, Hij is opgestaan. Ons leven krijgt weer nieuwe zin, niet eeuwig blijft God toornen. Angst en twijfel maken plaats voor geloofsvertrouwen, Jezus wast onze zonden weg, ze worden zo wit als sneeuw. Mijn leven vernieuwd zich, elke keer weer, ik maak ruimte voor God, zodat Hij zich in mij kan openbaren.

“Jullie zullen berichten horen over oorlogen en oorlogsdreigingen. Laat je dan niet verontrusten, die dingen moeten namelijk gebeuren…” Matheus 24 vers 6

Over deze tekst ging de preek vandaag in onze kerk. We horen van aardbevingen, overstromingen, oorlogsdreiging, klimaatverandering. Maar ook dicht bij huis horen we over mexicaanse griep, terreurdreiging , kredietcrisis, de toekomst komt op ons af als een grote bedreiging. Toch zegt Jezus dat we niet bang moeten zijn, die dingen moeten nog gebeuren, dit is nog niet het einde der tijden.

Zijn wij inderdaad niet bang, zien wij de toekomst inderdaad onbevreesd tegemoet omdat wij ervan verzekerd zijn dat wij diegenen zijn die meegenomen worden om samen met de Here Jezus te wonen in het nieuwe Jerusalem? Ik weet niet hoe het u vergaat, maar bij mij kwam toch enige angst en twijfel opdoemen. Hoe weet ik zeker dat ik bij de rechtvaardigen zal horen ? Ben ik wel zo goed voor mijn naaste geweest, klinkt nu vanwege mijn toedoen een schreeuw die opstijgt naar de hemel ? Of klinkt dat schreien in mijn eigen hart, en wil ik er niet naar luisteren? Verdring ik iets waardoor ik leef in angst ? De dominee deed een oproep om toch vooral naar de kerk te gaan, laat de kerken niet leeglopen. En inderdaad, ik denk dat wij als gemeente in afwachting van de terugkeer van onze Heiland Jezus Christus samen moeten wachten, samen moeten schuilen. Waar kun je beter schuilen dan in de kerk.

Ja ik wil mij niet laten verontrusten door allerlei onheilstijden, ik wil leren leven in verwachting van de terugkeer van onze Heiland Jezus Christus. Dan zal de dood er niet meer zijn en de tranen worden uitgewist. Een goede reden om te geloven, ik geloof omdat ik behouden wil blijven in dit leven nu en het leven hierna.

Vandaag in de kerk heeft de dominee een preek gehouden over de wonderbare spijziging. Daarbij ging zij in op de taak om onze naaste te voeden. Toen dacht ik bijmijzelf, hoeveel mensen zouden er rondlopen hongerig naar voedsel, naar het woord van God ? En worden ze voldoende gevoed door onze kerk, of horen ze niet wat ze willen horen, wordt hun geestelijke honger niet gestild. Ik wist nog toen ik als zeventienjarige catechesatieles kreeg, ik was hongerig naar de boodschap van verlossing maar de woorden van de dominee stilden niet mijn honger. Alsof zijn booschap niet krachtig genoeg was, zijn geloof teveel ingekapseld in de traditie. In de tijd van Jezus stikte het van de synagoges in Israel maar toch kwamen mensen van heinde en verre naar Jezus toe. Hoor de ziel die schreeuwt om verlossing, om het woord van God. Brood van Jezus dat kracht geeft, voldoende om verzadigd te worden, ja we houden nog heel veel over. Twaalf manden vol.

Marcus 1 vers 2-3

Het staat geschreven bij de profeet Jesaja:
“Let op, Ik zend mijn bode voor je uit,
Hij zal een weg voor je banen,
Luid klinkt een stem in de woestijn:
“Maak de weg van de Heer gereed,
maak recht Zijn paden”

Nieuw jaar, een nieuw begin. Tijd om me te bekeren van mijn zonden en vergeving te vragen bij de Here. Als ik terugkijk op mijn verleden ontdek ik de zondige hartstochten waar ik door werd gedreven.  Ik vraag mij af waarom ik mij niet eerder aan Jezus gegeven heb. Waren er teveel vragen, twijfels? Maar laat ik het verleden maar voor wat het is. het is nu tijd om het goede nieuws te verkondigen, het koninkrijk Gods is nabij.

Dat zou je niet zeggen als je de wereld om ons heen ziet. We horen het nieuws van crisis, we vragen ons af hoe het verder met de wereld moet. De weg van deze maatschapij waarin alle aandacht is gericht op economische groei lijkt dood te lopen. Maar juist in deze tijd kan het koninkrijk Gods openbaar worden, een tijd waarin we afrekenen met onze zondige begeerten en onze aandacht meer gaan richten op God. Een tijd waarin we het koninkrijk Gods opnieuw ontdekken, en Gods woord weer leren verstaan. Waar de oude wereld eindigt, zijn alweer kiemen gelegd voor de nieuwe wereld.  Bekeert U, maak de weg vrij voor de Heer.

Zijn wij vandaag de dag voldoende gericht op wat Christus wil van ons ? Of zijn we vooral gericht op wat wij zelf willen . Tegenwoordig lijkt alles gericht op wat de mens wil. Zo heb ik ook naar het geloof gekeken, het moest mij gelukkig maken. Ik zocht als het ware naar het geloof dat bij mij paste. Maar dat blijkt een verkeerd uitgangspunt. De vraag is wat wil God van mij, wat moet ik doen me mijn leven ? Ik ben slechts een instrument in Gods handen, in dit korte leven dat ik op aarde doorbreng wil ik een getuige zijn van Gods bestaan, ter ere van Zijn Naam. Jezus leren kennen en Hem loven en aanbidden.  Ik kniel neer voor mijn Koning zoals de wijzen uit het Oosten neerknielden voor het Christuskind en Hem geschenken gaven. Waar kunnen we dat het beste doen dan in Gods huis hier op aarde, de kerk.

Hoe goed is het, hoe heerlijk als broeders bijeen te wonen
Psalm 133, vers 1

Vandaag wil ik bidden voor meer broederschap in de wereld. want er heerst veel verscheurdheid, binnen families, binnen kerkgemeenschappen, tussen bevolkingsgroepen in de samenleving, tussen godsdiensten. Vrede op aarde, en dat de mensen elkaar mogen troosten in hun verdriet, solidair zij in hun lijden in plaats van solitair in de wereld rond te zwerven. We wilden allemaal vrij zijn, leven zoals we dat zelf wilden, maar wat heeft het opgebracht ? Een boulevar of broken dreams. Maar met de geboorte van het Christuskind is er nieuwe hoop voor de wereld, nieuw licht in deze wereld. De boodschap van de Bijbel is voor mij een troost, het maakt dat mijn hart van vreugde opspringt. Laat het huis gevuld zijn, deze kerst.

Jezus is mijn gids en Hij zal mij leiden naar grazige weiden. Ik besef dat ik gezondigd heb en jarenlang hem heb verloochend. Het leek wel alsof er een vloek over mijn leven was uitgesproken. Maar nu ik mij overgeef in de handen van de Here, terug naar God, veranderd de vloek weer in een zegen.  De genade die God schenkt is enorm groot.  Jezus is mijn gids, die mij op het juiste pad moet brengen en mij ervoor moet behoeden dat ik afdwaal en op verkeerde paden terecht kom. Ik hoop dat de wereld ook tot inkeer komt, broeders en zusters laten we ervoor bidden. Ja laten we bidden voor een grote ommekeer in de wereld, dat de wereld behouden moge worden, een wereld van vrede en rust. Een goede kerstgedachte nietwaar ?